free web hosting | website hosting | Web Hosting | Free Website Submission | shopping cart | php hosting

 

Start ]

 

 

naam-name: 

Supr.Nat.C h.1965, Wiston Cap 

ISDS 31154

geboren-DOB: 

geslacht-Sex: reu-dog

kleur-Colour: driekleur / tricoller

fokker-breeder:W.S. Hetherington

Wiston Cap was bred in the village of Wiston near Biggar in Lanarkshire,
Scotland.





WISTON CAP, HERE IN THE MIDDLE 

 

eigenaar/owner:John Richardson, Scott.

 

nageslacht-offspring:  

Cap sired more litters than any b.c. Litter 388 , puppy's1933 

Int.Nat.driving Ch. Hemp ISDS 72301,A.J.Campbell

Eng.Nat.Ch.1975,Mirk ISDS 68102, J.James

Int.sup.ch.1971,Glen ISDS 47241,J.Murray 

Int.Sup.ch.1972, Cap ISDS 50543

Int.Nat.Sup.Ch.1974, Bill ISDS 51654, Gwyn Jones

Bill 51654

Ben ISDS 56646,Davied McTier

Imp.Dryden Craig-ISDS 80254,J.Knox

Eng.Nat.Brace Ch. Cap ISDS 67111, T.Longston

Inter.Nat.ch. Mirk 52844

Sweep 39603, J.Richardson Int.& Scott.Ch.Driving 1968 & Scott.Shep.Ch.1968

 

opmerkingen-notes:

Int.Supr.Ch. 1965

International Shepherds´ Champion 1966

Scottish Driving Champion 1969

Wiston Cap was black, white and tan - he also carried the red gene hence the
number of red and white collies around today.

Pedigree:

WISTON CAP

Inter. SUPR. CH. 1965
ISDS 31154

CAP
ISDS15839
John Richardson 
COON
ISDS10011
John Richardson 
GLEN
ISDS7313
MEG
ISDS7509
LYN
ISDS13707
R. Frame  
KEN
ISDS10936
FAY
ISDS11960
FLY
ISDS25005
W.S. Hetherington
BEATTIE A BILL II
ISDS17937

J.M.Wilson

WHITEHOPE NAP

 SC CH
ISDS8685

MEG
ISDS12223
LASSIE
ISDS19421

J.E. Hogarth

WISTON BOBBY II
ISDS9904
PHIL
ISDS13063

 

  His name will rightly live on,as long as the Border Collie exist as a breed.

Zijn naam zal altijd in onze herrinering blijven, zolang de Border Collie als ras bestaat.

The story of [sorry in Dutch]

Wiston Cap 

ISDS 31154

 

Voor echte schapenherders/honden zijn de trials een leuk vakantie uitje. Het echte werk is zwaar. Lange dagen in weer en wind. Een van de beroemdste schapendrijvers duo was Jock Richardson met Winston Cap.

Deze geweldige hond won op 22 maanden jonge leeftijd de internationals in Groot Brittannie 1965. Dit was een unieke prestatie. Je moet dit vergelijken met een tiener die in het eerste team van Oranje mag voetballen en de E.K. wint. En dan te bedenken dat Border Collies echte laatbloeiers zijn.

Hij werkte recht op de man af en zweefde over de grond. Het moet een prachtig gezicht zijn geweest hoe hij zijn schaapjes bij elkaar dreef.

Deze hond had van nature het talent. Cap was een zwart-wit reu met veel wit op zijn kop. Nu had Cap ook een zeer goede handler als baas niemand minder dan Jock Richardson. Winston Cap z'n afbeelding staat op de I.S.D.S.pin die leden met trots dragen. 

Vijf a zes generatie’s terug in de stamboom van Winston Cap zat een even zeer grote werkhond nl. Wilson Cap.[3036 I.S.D.S.nummer]. Deze grootvader van Cap liep zijn trials geweldig goed in 1939-1945. Jammer genoeg waren er toen geen internationals omdat de hele wereld was bezaaid met dood en verderf. Deze grootvader heeft wel voor ongeveer 118 dochters gezorgd, zodat zijn kwaliteiten goed werden bewaart.

De baas van deze Opa was niemand minder dan J.M.Wilson. Een waar begrip in de trial wereld. Deze beste man won 9 keer de internationals in zijn 40 jaar durende carrière als wedstrijd loper. Mijnheer Wilson had geen kinderen en zodoende nam hij een protégee en dat was niemand minder dan Jock Richardson onder zijn hoede tot aan zijn dood in 1975. Nadat Cap en zijn baas de eerste international gelopen hadden en van het veld afliepen zei Mr.J.M.Wilsen met een big smile tegen Jock:”Your dog could do that course again". Jock won toen de eerste international met Cap.

Deze beroemde reu komt niet alleen in mijn bloedlijnen voor maar ook in vele anderen. Winston Cap is de meest gebruikte dekreu in de geschiedenis van de Border Collies.

De fokker van Winston Cap heeft nog vele malen de combinatie’s over gedaan, maar er is nooit meer een zo goede hond gefokt als Cap. Jock heeft van Cap twee zonen aan gehouden. Mirk en Sweep, zij traden in de voetsporen van hun Pa en waren geduchte tegenstanders.

Zij  wonnen de ene trial na de andere. Jock was een gelukkig man, in zijn kennel zaten de drie beste lopers van heel UK.

Jock Richardson was een natuur talent. In harmonie werkte hij met zijn honden, het was kunst met een grote K.

Echter in de koude maand Maart 1979 stierf de beste schapenhond die deze wereld ooit zag.

Op deze avonds zei Jock zacht tegen zijn vrouw Mary: ”Cap is dying”.

Hij liep naar buiten en eerst de volgende dag vond zijn vrouw hem met Cap in zijn armen toegedekt met zijn jas om het oude lichaam van zijn makker warm te houden.Winston Cap was niet meer. Hij was 15 jaar oud geworden en hij heeft speciaal plekje in de harten vele schapendrijvers.